Mijn leventje in Medellin, Colombia

dinsdag 26 september 2006

De start van de voetbalcompetitie...

Na twee oefenpotjes 6 tegen 6 op een veldje met zaalvoetbalafmetingen is de voetbalcompetitie afgelopen zondag begonnen. Het kostte me meer dan een uur voordat ik aankwam in ‘Comfama’, een park in een ‘municipio’ buiten Medellin. Iedereen was aanwezig, en dat betekent dat er 14 spelers zijn voor een wedstrijd van 6 tegen 6 dat 2 x 35 minuten duurt. Ze noemen het hier ‘futbolocho’, wat letterlijk ‘voetbalacht’ betekent... maar niemand die me kon uitleggen waarom we dan 6 tegen 6 spelen. Gelukkig is het veld iets groter en de hekken kunnen worden gebruikt als boarding. Vooraf moest ik een geplastificeerde pas met pasfoto, mijn officiële ledenpas, aan de scheidsrechter geven. Dit geldt alleen voor de basisspelers of wanneer een speler in het veld komt moet hij eerst naar de scheidsrechter om zijn pas af te geven. Ik had geen scheenbeschermers, wat wel verplicht is en dus moest ik die van een andere speler lenen. Later werd me ook duidelijk waarom het verplicht is... Het tenue was nog niet geregeld en dus speelden we met witte t-shirts. Het is ook verplicht om een rugnummer te hebben en zo moest de scheidsrechter met stift een nummer op mijn rug schrijven. Mijn medespelers vertelden de scheids dat hij nummer 10 moest opschrijven, hetgeen toch een verwachting schept.
Na twee slappe oefenpotjes kreeg ik de indruk dat het er nu om ging, iedereen was bloedfanatiek. Vier basisspelers had ik nog niet zien voetballen en gelukkig zijn dat echt goede voetballers. Sebastian op doel, Nestor en Alexander zijn goede verdedigers, Wilder, een technische speler op het middenveld en Nixon en ik in de spits. Vanaf het begin ging het heel snel en werd er hard gevoetbald. Niemand had me de exacte regels verteld en zo stond ik na enkele minuten ‘buitenspel’. Na zo’n 5 minuten spelen maakte Wilder een overtreding en kreeg daarvoor de gele kaart. Hij bleef doorzeuren en kreeg daarna een blauwe kaart. Nu voetbal ik toch al een tijdje, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt, hahaha. Dit houdt in dat hij het veld moet verlaten en niet meer mag terugkeren, voor hem komt dan een andere speler in de plaats. Doordat het er fel aan toeging kreeg Wilder niet veel later de rode kaart, wat inhield dat we de rest van de wedstrijd met een man minder speelden. Ik liep me het apelazerus op het middenveld, gelukkig toch een van mijn kwaliteiten. Na 35 minuten zat ik er helemaal doorheen met een 0 – 0 ruststand. Ik werd gewisseld en merk nu dat de jaren toch beginnen te tellen hahaha.
Sebastian hield ons de tweede helft nog een tijdje in de race, maar na enkele wisselingen en een man minder was het uiteindelijk onmogelijk de ‘nul’ te houden. We verloren met 0 – 4 onze eerste wedstrijd, maar we hebben enorm genoten. Ik geloof dat ik de enige speler was die zonder schaafwonden het veld verliet en ik geef eerlijk toe.... schoffelen en schaven is niet een van mijn kwaliteiten hahaha.

1 Comments:

  • ha die Ed, ik moest flink bijlezen, maar heb veel kunnen lachen (por los menos cuando has escrito "haha", hihi). Zo zie ik je in ged8e bijvoorbeeld een bergje opfietsen met een glimlach op je gezicht. Ook schrijf je over voetbal8 (6 tegen 6 :-). Enfin voetbal, muziek en vrouwen... Groet, Pablo P.S. Een leuk voorval: ik liet de moeder van Reina voor het eerst internet zien en een voorbeeld hoe ik het web gebruik is jouw website. Laat nou net je verhaal met als titel "Sin tetas no hay paraíso" op het scherm komen... Ahem.

    By Anonymous Anoniem, at 27 september 2006 om 20:03  

Een reactie posten

<< Home